„Госпоѓица Јулија“ во режија на Иван Јерчиќ е ретко прецизна, естетски прочистена и актерски силна претстава, во која распадот се случува тивко, елегантно и опасно блиску до гледачот. Стриндберговата драма тука се отвора како психолошки концентрирана борба за власт, водена преку внимателно дозирани односи, актерски интензитет и сценски знаци што ја носат напнатоста во погледите, паузите, предметите и постепените промени меѓу ликовите.
„Животот е игра“, му велат на Холден Колфилд, „а во секоја игра постојат правила и тие мора да се почитуваат“. Но што се случува со оној што не сака да ги прифати бесмисленоста и лицемерието скриени зад тие правила? И што останува од човекот кога, за да стане прифатлив дел од општеството, од него се бара постепено да се откажува од непосредноста со која го гледа, чувствува и разбира светот?
A powerful lesson for coexistence — essential and necessary in this time of globalization — is offered by the play “The Blind”, directed by Qëndrim Rijani and performed by the National Turkish Theatre. Based on Maurice Maeterlinck’s “The Blind” and infused with motifs from “In the Name of Identity by Amin Maalouf”, the production is set in a local context, bringing a story that is simultaneously universal, timeless, and intimately recognizable, creating a deep connection with all of us.
“Падот на Масада” напишана од Венко Андоновски, во режија на Дејан Пројковски, а во изведба на Драмски театар Скопје, презентира уникатно уметничко искуство. Станува збор за несекојдневна и извонредна продукција, што успева да ја вовлече публиката во интроспективно истражување на индивидуалните и колективни предизвици. Вешто нѐ движи низ времето, поттикнувајќи нè да размислуваме и да ги анализираме длабоките прашања што ги поставува. Иновативниот концепт и изведба нè исправаат пред длабока анализа на човечките искуства и дилеми.
Моќна лекција за соживот – суштинска и неопходна во ова време на глобализација – нуди претставата “Слепци” во режија на Ќендрим Ријани, а во изведба на НУ Турски театар. Базирана на истоимениот драмски текст на Морис Метерлинк, и вплетени мотиви од книгата “Погубни идентитети” на Амин Малуф, Ријани ја става „Слепци“ во локален контекст, носи приказна што е истовремено универзална, безвременска и интимно препознатлива, создавајќи длабока поврзаност со сите нас.
Оваа продукција не само што прикажува нови, млади таленти и иновативен концепт, туку и демонстрира како овие елементи беспрекорно се интегрираат со искусниот ансамбл на Прилепскиот театар. Соработката помеѓу новите изведувачи и етаблираните уметници резултира со успешен спој на свежа енергија и докажано искуство, збогатувајќи го севкупниот квалитет и динамика на претставата.
„На дното“ по текст на Максим Горки, во режија на Ќендрим Ријани, а во изведба на Народниот театар од Битола претставува потресна контемплатција за современите општествени прашања. Публиката е повикана да се соочи со длабочината на дното, во кое што се наоѓаме како колектив. Оваа моќна и високо квалитена продукција става посебен акцент на состојбата на нашиот здравствен систем.
